"Sevi'nin Evidir İnsan" ve Mustafa Yılmaz Sabahattin Kömürcüoğlu

Mustafa Yılmaz'ın, "Sevi'nin Evidir insan" adlı şiir kitabı, Ağustos 2004'te yayımlandı. "Dört Eylül Sanat Kitapları" arasında-yayımlanan bu yapıt, ozanın 6. kitabıdır. Bu kitabın 9. sayfasındaki, "Sevi'nin Evidir insan" başlıklı şiirde, "Seni severken / Tanrı'yı severim ben / Tanrı'yı sevmek için seni." Bu felsefi (tasavvufi) şiirde şair, ince bir ustalıkla, sevgiliyi ve sevgiyi Tanrı'yla bütünleştirip bize sunuyor. Ve sürdürerek "insan, sevi'nin / yeryüzü evi... insan se-vi'nin / evrensel okuludur" diyor.
Şair, insan ruhunu bir sevgi yuvasına ve bir okula benzetiyor, insan sevgiyi, özellikle kendi içinde buluyor ve onu bu okulda yetiştirip geliştirerek yüceltiyor. Ayrıca sanatçı, (aydın bir kişi olarak) tapmayı, tapınmayı mistik (klasik) anlamda bir tapınma biçimi olarak görmüyor. "Tapmanın / tapınmanın özündeki giz" (gerçek)in "Sevi" olduğunu da belirtiyor. Hümanist şair Mustafa Yılmaz; felsefi ağırlıklı bu şiirle, soyut bir kavram olan "sevi"yi, ince bir ustalıkla, somut bir sanat yapıtı durumuna getiriyor. Şair, bizim bildiklerimizi değil de, bambaşka, ilginç ve kendine özgü, yeni bir şeyler söylüyor. Bu bir sanatçı için ulaşılmak istenen, kutlanacak üstün bir başarıdır.
Bu bakış açısı, kitaptaki tüm şiirlerde görülmektedir. 18. sayfada "Eşitlik" aynı biçemle ne güzel anlatılmış. "Sen gündüzsen ben gece / Sen geceysen ben Gündüz." Kadın, erkek bir elmanın yarısı, birbirlerinin bütünlüyorlar.
26. sayfada: "Leylâ ile Mecnûn" Aynı düşünce, yine aynı biçimde vurgulanıyor. "Gece Gündüzün Leyla'sı Gündüz Geceye Mecnun..." Burada usta şair, "Mecnûn" sözcüğüne üç ayrı anlam yükleyerek, (kişi, aşk ve deli) şiiri, varsıllaştırılıyor.
33. sayfadaki, "Borçlar ve Alacaklar" başlıklı şiirde görmüş geçirmiş, olgun ve bilge bir ozanla karşılaşıyorsunuz. "Düşünce, insanla var olur / insan, düşünceyle varsıl..."
"Dünya, aşkla dünya olur..." "Yeryüzü şiirle şenlenir..." "Barışla al yeşil giyinir dünya..."
63. sayfada da ozan, sanatçının ve insanlığın amacını, "Sevidir / ozanın soylu tutkusu... / Sevidir, insanlığın / Ulu tutkusu..." dizeleriyle belirtiyor.
Arı, duru, akıcı bir dille, büyük sözler! söylemeden (31. sayfada "Şiir yazar şiir söylerim; düşüncelerimde bile..." diyen Mustafa Yılmaz; bu sözünü, (şiirin ve sanatın hakkını vererek) bu güzel yapıtlarıyla kanıtlamış oluyor. Kendisini kutlar, başarılarının sürmesini dilerim!.
 

Bir Bozkır Mavisi
Emine M. Azboz
Datça, 29.9.2004
Mavi! Bozkır mavisi, çıplak toprakları aydınlatan! insanın içine ışık ışık akan. Uçsuz bucaksız çoraklar maviyle kucaklasın "Bozkırı Aydınlatan Mavi Diclem Sahaf Yayınları, 2004" ile Mehmet Aydın'ın şiirlerinde ülket gerçekleri.
Bir şiir seçkisidir Bozkırı Aydınlatan Mavi; bir bozkır güzellemesidir sanki: Derin Bir Ayna'dan bakan Mehmet Aydın, kıraçlarda Özgürlüğe Açılan Eller'i görür; Yeryüzü Sancısı saplanır göğsüne hançer misali; yanık topraklarda bir uçtan bir uca salınır Halkın Soluğu; Yürekte Yanan Dünya ile tutuşur ozan/ insan benliği; Yaşamın Akışına ürikler'e bırakır hüznünü sessizce, sevgili ışıltılar, yanık toprağın Mavi Ter'ini kurutur usulcacık şiirlerde!
Ozan/yazar Mehmet Aydın ulu bir çınardır edebiyatımızda; bir sevgi çınarıdır kollarını herkese dostça uzatan. Bir gönül adamıdır o, yüreğinin genişliğinde; bir toprak
adamıdır verimli ve üretken, ilerlemiş yaşına karşın durmaksızın üreten; şiirlerinde halkın soluğunu duyar okur. ırgatlık yapan miniklerin, özlemleri saplanıp kalır gözbebeklerine; kızıl güneş altında orakçı / çapacı kadınların mavi terleri damlar toprağa; boynu bükük yoksulların umutları erir bozkır buğusunda; yorgun gurbetçilerin memleket özlemi tüter mavinin enginliğinde; yersiz yurtsuzların umutları yeşerir çoraklarda; umarsız yaşamlarından nice umut sızar siyim siyim, gurbetçilerin memleket özlemi tüter mavinin enginliğinde; yersiz yurtsuzların umutları yeşerir çoraklarda; umarsız yaşamlarından nice umut sızar siyim siyim. Bir Cumhuriyet çınarıdır Mehmet Aydın; kendini yurduna ve insanına adamış; bilginin, erdemin, onurun, sevgisinin bayrağı dalgalanır benliğinde. Yılmaz bir savaşımcıdır o; bıkmadan usanmadan gericilikle, bağnazlıkla, bilinçsizlikle, aymazlıkla savaşmış; her türlü sömürüye ve baskıya içsel aydınlığı ile direnmiş; aydınlık bir dünya, güzel bir yurt ve mutlu insanlar için savaşan bu yazın işçisi, yapıtlarında "Sevgilerin üstüne basmayın!" diye haykırır var gücüyle; Aydın, sürgünlere ve acılara karşı direncini bilemiş gelecek güzel günler adına.
Şiirleri M. Aydındır, M. Aydın şiirleridir ve öğretmendir M. Aydın; yazdıklarında gizlenir kişiliği. Yapıtlarında çiçeğe durur arı duru
Türkçe. Kaynağı yaşam olan şiirleri salt imge değildir; düşünceleri ve duyguları, dil harmanında savrulur. İzlek / konu bolluğudur şiirlerini tatlandıran.Kin’in ve kötülük'ün insan
yüreğine yük olduğunun bilinciyle,ölümle ve doğumla açılıp kapanan iki ayracın arası epey yüklüdür onda.
Aydın’da sevginin adı mavidir, bir sevgi çınarıdır o! Bozkır’ı aydınlatan mavinin ve edebiyatın içine oyulmuş bir anıttır, duyarlılığı ve coşkusuyla güzelleşen, dostluğa kök salan ve yüreklerde Aydınca yaşayan!